Info overkill

Sinds er microprocessoren en microcontrollers bestaan bestaat er bij productontwikkelaars de neiging om nodeloze funkties aan apparaten toe te voegen. Dat komt doordat deze componenten ruim zijn opgezet; waardoor technici de ongebruikte mogelijkheden toch willen benutten. Al geeft dat geen toegevoegde waarde aan het produkt waar ze in zitten.
Dat gaat dus gelijk op met de overheid die denkt veiligheid te bevorderen door alles van iedereen te weten, inclusief vingerafdrukken. De techniek maakt het immers mogelijk.

En zo gebeurt het, dat als van een auto een deur wordt geopend, er op een display getoond wordt welke deur open is. Als die deur dicht is, en de microschakelaar van de deur is versleten, zal die melding ook te zien zijn. Misschien gaat er wel een knipperende waarschuwing “STOP” oplichten, begeleid door een zoemertje. Terwijl er niks aan de hand is: de deur nogmaals ferm dichtdoen verhelpt de melding meestal. Doch de onrust van de bestuurder wordt wel gewekt. Al met al is dit nog  een onschuldige uitbreiding met nutteloze informatie. Maar tegenwoordig worden steeds meer apparaten ook op internet aangesloten.

Ik twijfel of ik mijn printer wel op internet wil aansluiten. Makkelijk (hoezo?). Draadloos. Een consequentie is dan wel dat de printer via internet door anderen te manipuleren is. Met name door de fabrikant. Laatst sprak ik met een vriend die in zijn bedrijf een printer met internetaansluiting heeft. Hij merkte op dat de printkwaliteit steeds slechter werd, terwijl een locale testafdruk nog steeds perfect was. Mijn vermoeden dat de leverancier op afstand de kwaliteit zou kunnen verminderen opdat er over aanschaf van een nieuwe wordt gedacht sprak hem wel aan.

Tegenwoordig worden steeds meer apparaten op internet aangesloten. Je televisie; je navigatieding; je verwarmingsinstallatie. Voor service verlenende bedrijven is dat erg handig: een klimaatinstallatie kan dmv inbellen op afstand ingesteld worden. Verkeersregel automaten evenzo. Maar ook zo een ingewikkelde installatie kan op die manier gemanipuleerd worden tot leveren van slechte prestaties, opdat de klant aan vervanging kan gaan denken. Als inbellen verandert in internet komen de hackers ook makkelijker in beeld.

Misschien ben ik een zwartkijker, maar voor mij hoeft dat internet niet zo dwangmatig overal op aangesloten te worden. Niet alle info geeft het gewenste resultaat. Zeker niet als de overheid er mee aan de haal gaat.

Omroep bezuiniging

Na een dag van demonstreren lijkt het er op dat de bezuiniging van de omroep niet buitengewoon veel aandacht van de Nederlander heeft. Naar mijn idee terecht. Ik gebruik maar een kleine hoeveelheid van het aanbod op radio en TV, dus eigenlijk heb ik weinig recht van spreken, maar ik doe het -als belastingbetaler die bezorgd is over het besteden van zijn geld- lekker toch:

De meeste hinder ondervind ik van de reclame. Het is een staatsomroep, uit de belastinggelden betaald, dus asteblief geen reclame! Reclame is voor de commerciële omroep. Smoes is, dat er zonder reclame nog minder geld is voor goede programma’s. Nou, sluit dan maar een TV zender: met twee zenders zijn we volgens mij al ruimschoots voorzien.
De in principe commerciële programma’s kunnen rustig verhuizen naar commerciële zenders, ik denk onder meer aan “Boer zoekt Vrouw”, “Spoorloos”, “De wereld draait door”: ik vind ze allemaal zeer geschikt om aan een RTL of SBS te verpatsen.

De TV is uitgevonden om beeld over te dragen. Waarom is er dan zo weinig te zien? Praathoofdprogramma’s als P&W, Brandpunt, K&vdB, kunnen zonder probleem naar de radio verhuizen; de radio zal daarvoor dan wat onbenullige popmuziek moeten laten vallen. Met nadruk op onbenullig want daarvoor zijn er al ruim voldoende commerciële zenders. En om elk half uur te vernemen wat voor weer het is, aangevuld met het herhaalde nieuws, dat hoeft dan ook niet meer.

TV is om naar te kijken. Theater, cabaret, dans, natuur, architectuur, films, documentaires, schilder- en beeldhouwkunst, cultuur over de hele wereld, medische zaken: beeld genoeg te verzinnen. Maar  liever geen reisprogramma’s zoals Boudewijn Büch die deed: die ging telkens met zijn grote hoofd al zwammend voor een mooi vergezicht staan.
Ik vergeet bewust om sport te noemen. Het is wel allemaal beeldmateriaal maar daarbij ook voornamelijk commercieel dus stop de voetbal, de formule-I en de Tour des Pharmaciens maar bij Rupert Murdoch’s Fox.
Ook al die lollig gepresenteerde consumentenprogramma’s als “Kanniewaarzijn” kunnen naar de radio want behalve de schijtlollige presentatoren en het klapvee is er heel weinig aan te zien.

De commerciële radio is al ruimschoots in al zijn eenvormige thematiek aanwezig: Classic FM, Classic Rock; Classic Jazz; ze hebben voldoende aan één USB stick voor het complete dagprogramma dat elke dag wordt herhaald voor hun zorgvuldig geselecteerde doelgroepen. Opdat de commercials de juiste potentiële klant bereiken.
Radio is een oeroude maar zeker niet achterhaalde uitvinding die juist als niet-commercieel medium een podium kan zijn voor hedendaagse nog onbekende popgroepjes en hometapers; jonge klassiek geschoolde musici en componisten; en waarom zou het hoorspel niet herleven? Ook denk ik dat er heel wat vrijwilligers te vinden zullen zijn die graag een programma in elkaar draaien.

Het zal er allemaal niet van komen. Behalve dan die bezuiniging. Misschien in eerste instantie in mindere mate, maar wacht maar af. Die bezuiniging zal leiden tot verdere verschraling. Dat komt door die rare versnippering van de omroepgelden over al die omroepverenigingen / -zuilen. Jammer.

De Kerstman. Bah.

Nu de zo te zien eeuwig wordende discussie rondom de kleur van Piet (ook bekend als Pieterman) weer oplaait, heb ik toch weer het gevoel dat het vuur van die discussie wordt aangeblazen door de middenstand. Die wordt tamelijk moe van het gegeven dat er in Nederland vlak na elkaar twee cadeautjesfeesten zijn: je moet daardoor immers binnen de kortste keren na 5 december je etalages aanpassen. Opvoeren van het argument “racisme” lijkt een uitstekende manier om te proberen het Sinterklaasfeest om zeep te helpen.
Ik vermoed dat de Goede Sint toch zal blijven komen. Die laat zich echt niet uit het veld slaan door een stel politiek correcte zemelaars die op de vingers van één hand zijn te tellen. Nou ja, vooruit, misschien twee handen. Zouden die kwibussen wel kinderen hebben? Maar ja, als het ze lukt blijft kerstmis over. Nou, mooi is dat:

De kerstman, die moderne mislukte kloon van de goedheiligman, zie ik als een dwerg die therapie behoeft. Of bijscholing. Immers, als je vocabulaire slechts uit “Hohoho” bestaat dan zit er in mijn ogen een steekje los en heb je ze niet allemaal op een rijtje. De kerstman doet me daardoor ook sterk denken aan het liedje “Willempie” van André van Duin: dat liedje mocht niet van ouders die een kind met het syndroom van Down hebben. Ze vonden het beledigend voor mensen met die aandoening. Ik ervaar de kerstman ook als een belediging. Niet alleen door zijn stompzinnige gedrag, maar vooral omdat hij de ingetogen sfeer van het ooit intieme en rustige kerstfeest heeft verloederd met zijn herrie en commercie.
De Sint kan lezen in zijn grote boek, houdt van gedichten en liedjes en kan goed zijn woordje doen. Bij de cadeaus van Sint hoort dan ook een gedicht(je). Het zou me verbazen als die kersttrol kan lezen. Van gedichten houdt hij ook al niet.

Verder lijdt de kerstman aan ernstige obesitas. Een wel buitengewoon slecht voorbeeld voor de jeugd waarvan men sinds kort weet dat die steeds dikker wordt. Zijn postuur is in 1930 getekend voor een Coca-Cola reclame... logisch dus. Ik ga er maar van uit dat zijn rode neus niet door een alcoholverslaving is ontstaan.
De Goede Sint ziet er gezien zijn respectabele leeftijd doorgaans een stuk beter uit en hij rijdt ook nog paard in plaats van achterover te leunen in een slee.

De kerstslee wordt getrokken door acht rendieren, die ook nog kunnen vliegen. Volgens mij is de hondenkar in Nederland al lang verboden omdat het dierenmishandeling is. Ik vraag me af of de mishandeling van rendieren geen kwestie is die door Groen Links en de Partij voor de Dieren aangekaart moet worden. Ook het onmatig vreten tijdens de kerstdagen vergroot het dierenleed aanmerkelijk. Ineens moet iedereen als het even kan zo veel mogelijk konijnen, fazanten, reerug, kalkoen, wild zwijn en zo eten.
Bij het feest van Sint eten we voornamelijk banket en chokolade... en zijn paard krijgt een lekkere wortel.

Zijn kerstbomen trouwens ook niet hopeloos uit de tijd? Ik vind het telkens weer doodzonde als ik die bomenhandel zie, een hele boom kopen die je na een week of twee wegpleurt. Ik beschouw het als milieubelastende onzin. Maar eerlijk gezegd: zo een boom ruikt wel erg lekker, en als er echte kaarsjes in zitten is dat wel heel erg leuk voor kinderen. Die vijftien minuten echte kaarsen zijn voor kinderen veel leuker dan twee weken elektrische knipperlichtjes.

Ziezo. Ik zal blij zijn als de kerstdagen voorbij zijn, het is immers bijna onmogelijk om de kersthysterie te ontlopen. Met die rochelende stem van Chris Rea die -behalve met kerst- nooit thuis is. En ik zal blij zijn als het weer maart wordt. Dan zijn ook de resten van het oud-en-nieuw vuurwerk wel ongeveer weggespoeld door de regen.

O ja: Racisme. De kerstman is er een prachtig voorbeeld van. Hij is witter dan wit. Natuurlijk, de witte man is de enige die kadotjes mag en kan uitdelen, de gekleurde mens heeft daarvoor vanzelfsprekend geen tijd of geld. De witte kerstman heeft een slee met ACHT rendieren, terwijl twee of misschien vier al ruim voldoende zouden zijn. Het is gewoon een overdreven vet patserige slee. Het is hoog tijd voor een zwarte kerstman. Maar niet in zo een patserige slee, want dan wordt dat weer de bevestiging van een vooroordeel. Liefst een zwarte homosexuele joodse kerstman, want ik vermoed dat genoemde groepen zich al lang achtergesteld voelen. Of een kerstvrouw, bij voorkeur ook zwart. Het wordt tijd dat onze bekende juristen daar hun “licht” eens over laten schijnen bij dwdd!

Leave the World beHHHind

Wat moest ik toch lachen om een reclame voor een auto!

Een zangeres herhaalt de tekst “Leave the world behind” en legt daarbij extreme nadruk op de letter “H” van behind; zodat die H bijna een diepe zucht lijkt te worden die nog voortgaat tijdens de i. Ik heb ontdekt dat de zangeres Luna heet. Ik hoop dat het geen knipoog is naar het Engelse “Luney” want ik vind die H wel erg aanstellerig klinken... Er worden wat grauwe beelden van een automobiel Volvo XC60 getoond. Ik zie geen uitzonderlijke verschillen met andere automobielen van die prijsklasse, dus zal het wel gaan om de emotie waarvan de reclamemakers hopen dat die van het filmpje uitgaat.

Ik denk niet dat ik dat model auto zou kopen. Als je met dat voertuig de wereld achter je zal gaan laten dan vrees ik dat er ontwerpfouten zitten in het besturingsmechanisme en, mogelijk nog erger, in de remmen. Niet echt de Volvo stijl, dat merk had altijd “veiligheid” als identiteit. Dacht ik.

Maar goed: ik heb helemaal geen zin om de wereld op die manier te verlaten. Er zijn goedkopere alternatieven! Of zou men met “The world” alleen maar de mensen bedoelen die nog niet zo een auto bezitten? In dat geval hoop ik voor Volvo dat de doelgroep dat ook zo begrijpt!

Russische diplomaat

Even kort dan: hoe zou het komen dat Poetin de stomdronken vertegenwoordigers van zijn land niet per direct terugroept om ze te herplaatsen als burgemeester van Tschernobyl? Is dit een uitnodiging aan alle Russische diplomaten om lekker te doen waar ze zin in hebben, want ze zijn toch onschendbaar? Beschouwt Poetin het je in stomdronken toestand misdragen als een stuk onvervreemdbaar Russisch cultuurgoed dat gerespecteerd moet worden? Dat een stomdronken echtgenote vier auto’s aan gort kan rijden en er dan ongestraft mee weg kan komen, want ook onschendbaar, vind ik wel heel bijzonder vreemd.

In veel winkels is de klant koning, maar dan moet de klant zich ook wel enigszins koninklijk gedragen. Anders wordt de klant er heus uitgebonjourd.

Het lijkt me dat als diplomaten zich niet als zodanig kunnen gedragen deze zo snel mogelijk terug worden geroepen. Maar Poetin laat zijn vertegenwoordiger hier zitten en wil excuses van Nederland. Ik heb lang geleden erg gelachen om Chroestjof die bij de VN met zijn schoen op tafel sloeg, maar dat leek me een stukje theater. De Russen blijven een buitengewoon mysterieus volk.

Proceskosten

Ik hoorde via de radio dat de advocaat van de moordenaar van Pim Fortuyn in beroep gaat omdat Volkert van der Graaf niet op proefverlof zou mogen. Nu zal dat proefverlof mij verder een zorg zijn, maar het bracht me weer eens op de gedachte: “Wie zou dat hele gedoe eigenlijk betalen?”. Juristen rekenen doorgaans geen misselijke uurtarieven; Volkert zal de bekende kikker zonder veren zijn, dus van hem hoeven we geen betalingen te verwachten.

De schade is groot. Afgezien van de immateriële schade van de moord die als aanval op de democratie beschouwd kan worden, waren er de nacht van de moord in Den Haag heel wat rellen en opstootjes, trams werden omgeleid, de politie maakte overuren die zeker betaald zullen zijn. Medische zorg voor het slachtoffer was tevergeefs, maar er hangt een prijskaart aan.
Dan zijn er de kosten van het beschermen en tijdelijk elders onderbrengen van andere mensen die Van der Graaf heten en geen familie zijn.
Al die kosten van het proces, de juristen, de rechtszaal, en niet te vergeten: kosten van de inmiddels 12 jaar opsluiting van Volkert: huisvesting, voeding, kleding, medische zorg en wat er verder bij komt kijken. Er wordt al over gespeculeerd dat als hij inderdaad op proefverlof mag, er door de staat voor beveiliging gezorgd moet worden! Net zoals Wilders tegen onverlaten beschermd wordt, maar dan als het ware andersom. En nu weer de kosten van een mogelijk hoger beroep.

Ik hoor politici zeggen “De maatschappij is nog niet klaar voor Volkert”. Ik herinner me ineens weer de vreemde opluchting toen er bekend werd dat de dader een autochtoon was. Er zouden dus gelukkig geen rassen- of interculturele rellen van gaan komen.

De maatschappij zal naar mijn idee nooit klaar zijn voor mensen als Volkert. Volkert komt vrij, maar de familie en vrienden van het slachtoffer hebben levenslang. Evenals de mensen, waaronder velen met een niet-Nederlandse achtergrond, die een sterke sympathie voelden – en nog steeds voelen - met het gedachtegoed van Pim Fortuyn.

Ik ben voor de rechtsstaat en democratie, maar ik ben verdomd benieuwd naar wat het hele gedoe rond deze moord heeft gekost. En ik ben nog veel benieuwder naar wie het (heeft) betaalt(d). Ik voel aan mijn water dat het hoe dan ook een stuk goedkoper had gekund. Bijvoorbeeld door Volkert een cel te laten delen met drie andere personen. Immers, in een ziekenhuis liggen de meeste patiënten ook met meerderen op 1 kamer. Ik gun een zieke meer privacy dan een moordenaar, vreemd hè? En wellicht kunnen er juristen in staatsdienst komen tegen een normaal salaris. Ik verzin maar wat voor de vuist weg.

Ik heb geen idee hoe en waar de kosten te achterhalen zijn. Dat is jammer, want ik verwacht dat de burger / maatschappij er wel voor zal opdraaien. Die zelfde "Maatschappij die nog niet klaar is voor Volkert". Ik ben benieuwd hoe het gaat aflopen.

Antwerpen

Lachen! In de haven van Antwerpen kunnen ze mensen gebruiken, men spreekt over 4000 arbeidsplaatsen. Maar voor werkloze Nederlanders die in Zeeuws-Vlaanderen wonen is werken in Antwerpen veels te moeilijk, de Europeesche Reegels verhinderen het werken over de grens, door lastige verschillen in belasting, kinderbijslag en zo meer. Zeggen ze.

Hoe zit het nu toch met dat Europa met die open grenzen? Waar ik woon zie ik regelmatig auto’s uit Estland, Polen, en recent ook uit Roemenië en Bulgarije, en het zijn echt geen auto’s met een Corps Diplomatique kenteken want die rijden hier ook meer dan genoeg! Verder krijg ik af en toe flyers in de brievenbus waarin niet-Nederlandse klussers zich aanbieden. Onderweg op de fiets werd ik al twee keer vanuit een busje aangesproken door Ierse aannemers die de mooie smoes hadden dat ze al bij mij in de straat werkten en ook mijn dakbedekking wel wilden vernieuwen. Kortom, creativiteit en assertiviteit in zoeken en vinden van werk te over bij de buitenlander.

Het lijkt me helemaal niet moeilijk om bij een Nederlands detacheringsbureau een kontrakt af te sluiten tegen Nederlandse voorwaarden, en dan bij de Belg aan het werk te gaan. Het bureau regelt de geldstroom verder wel. Zo te horen in het nieuws is er bij de Antwerpse haven voldoende kapitaal aanwezig, dus ik denk dat ze het niet gauw te duur zullen vinden.

De Zeeuws-Vlaamse Nederlander. Zou die niet creatief zijn? Of zou die er gewoon geen zin in hebben omdat hij in de WW best kan rondkomen? Ons bent immers zuunig... Ik denk dat het ook aan de weerzin tegen het moderne gedrocht Europa ligt. Zeeuws-Vlaanderen is immers al bijna België; lang geleden waren we ooit één land en in de tijd van de Benelux werden de zaken toch ook geregeld. Ik neem aan dat het niet aan onmin tussen de bevolkingsgroepen ligt.

Of zou er wat anders aan de hand zijn, namelijk stemmingmakerij door de overheidsgetrouwe media terwijl die 4000 banen er pas over twee jaar zijn? Stemmingmakerij in de geest van “Zie je wel, ze willen gewoon niet werken en gebruiken Europa als smoes”? We zullen zien.

Elektrische auto’s #2

Ik schreef al eerder over de prijs van elektrische auto’s, maar door een krantebericht over een ongeval kwam ik toch weer op de gedachte: “Hoe veilig zijn die auto’s nu eigenlijk?” Natuurlijk wil je geen ongeval krijgen, maar ongevallen gebeuren nu eenmaal en zijn echt niet altijd eigen schuld. Ik zocht naar veiligheid en vond dat er één model van Mitsubishi was getest, en dat model werd redelijk goed bevonden. Maar mijn vragen worden met die test niet beantwoord, namelijk: hoe veilig is het om met een boordspanning van minimaal 300 Volt of ook wel 600 volt een ongeval te krijgen? De gangbare spanning in “ouderwetse” personenauto’s is 12 Volt, en dat geldt ook voor de verlichting en de accessoires in een elektrische auto. De hoogspanning is voor de motor. Ik raad iedereen aan eens te zoeken naar:

www.swov.nl/rapport/R-2011-11.pdf

En dat eens goed door te lezen. Merk op: het rapport is slechts een verkenning. Het hele verhaal gaat voornamelijk over het gegeven dat het voertuig zo weinig geluid maakt dat voetgangers en slechtzienden er van schrikken; veel statistieken over de te verwachten verkoop; mijns inziens wel zeer optimistische grafieken over de actieradius; wat betreft de elektriciteit wordt terecht genoemd dat de monteurs nu ook aan veiligheid NEN3140 moeten voldoen. Ze moeten nu immers met hoogspanning werken en dat is een heel nieuw vak vergeleken met de verbrandingsmotor. Verder moeten de hoogspanningskabels een oranje kleur hebben. Over de traditionele zwarte bougiekabels wordt uiteraard niets vermeld, ondanks de "echte" hoogspanning van minimaal 7000 Volt. Maar daarvan schrik je voornamelijk, dodelijk is het zover bekend niet.

Het gaat mij om andere aspecten: ik ben verdraaid benieuwd naar wat er gebeurt als een elektrische auto te water raakt. Water, ook slootwater, is niet zo een geweldig goede geleider; de 12 Volt lampen van een ouderwetse auto zullen onder water wel blijven branden. Sterker: als je te water raakt is het een goed idee om het licht aan te doen: dan kan je makkelijker gevonden worden.
Maar eerlijk gezegd heb ik geen idee of dat licht aan doen met een moderne auto wel lukt: de verlichting zal wel bestuurd worden via de boordcomputer en die krijgt vermoedelijk de hik van water.

Bij een spanning van 300 tot 600 Volt zal er wel degelijk een niet te verwaarlozen stroom gaan lopen door dat slootwater. Kan dat kwaad voor de inzittenden, krijgen ze een schok of kramp of zo? Geen idee. Mogelijk zal het water ontleden waardoor knalgas gevormd wordt. Misschien niet voldoende om gevaar op te leveren, maar ik vermoed dat het niet is getest.

Wat gebeurt er bij een aanrijding als het accupakket inwendig sluiting krijgt? De test met de Mitsubishi werd bij 65 km/uur gedaan; ik neem uit argwaan maar aan dat de botsing in de voor de fabrikant gunstigste positie van het voertuig gebeurde. Ik neem aan een frontale botsing; de accus zitten meestal achterin. Voor mijn gevoel is genoemde snelheid niet erg hoog. Maar nogmaals; wat zal er bij inwendige sluiting gebeuren? Ontploft een accu, of een deel daarvan? Ontstaat er brand? Ik zou voor geen goud aanwezig willen zijn bij een geladen conventionele (lood/zwavelzuur) accu met inwendige sluiting, en ook bij een Lithium-ion accu ga ik liever een flink eind uit de weg.

Vraag is ook of het gevaar zal opleveren voor hulpdiensten. Zouden de hoogspanningskabels kunnen beschadigen bij takelen of manipuleren van een voertuig? Sluiting van de kabels van een accu die 20Kwh energie bevat kan voor de toeschouwer op veilige afstand heel boeiende taferelen opleveren. De onverhoopt ingesloten inzittenden zullen het minder waarderen. Ik ga er daarom maar van uit dat direct bij de aansluiting van de accu een zekering is opgenomen, maar weet het niet zeker. Zelfs een dergelijke zekering zal met enig vuurwerk zijn funktie verrichten. Mogelijk zal de hulp vertraging ondervinden omdat de helpers ook voor hun eigen veiligheid eerst technische informatie moeten opvragen...

Kortom: de kreet “Iedereen kan met een gerust hart in een elektrische auto stappen” zoals ik op een site vond, is taalkundig gezien wel correct. Maar als je na het instappen ook met die auto gaat rijden dan ben ik er nog niet zo zeker van!

Slaapmiddel

Recent hoorde ik van een bekende dat het spelen van een computerspelletje de hersenwerking meer stimuleert dan TV kijken. Nu, dat kon ik begrijpen: om een spelletje, al is het nog zo eenvoudig, te kunnen winnen moet je toch een beetje alert zijn. Voor een TV toestel kan je onderuit zakken, beeld en geluid over je heen laten komen en er langzaam bij indutten. Dat doen heel wat mensen, vooral diegenen die een drukke baan (of wat voor reden dan ook) hebben en even het verstand op nul willen zetten.

Mij lukt het in slaap vallen ook wel goed, behalve bij een bepaald soort programma. Vaak zit ik mee te kijken met mijn echtgenoot die na een drukke werkdag even niks wil denken. Meekijken vind ik meestal niet erg, maar er zijn dus programmas waarvan mijn tenen krom in mijn schoenen gaan staan. “Spoorloos”  bijvoorbeeld. Wat een prachtig verzinsel om de makers lekker de hele wereld over te laten reizen om een stel snotterende mensen die verder absoluut niets, maar dan ook echt helemaal niets te melden hebben, te vertonen. Vreemd genoeg (voor mij dan) zijn het soms zelfs rijpe dochters die hun moeder - die hen heeft verwaarloosd, afgestaan of verkocht – in de armen willen sluiten.

En ja hoor: er blijkt behoefte aan dit soort gedoe te zijn: “Vermist” is van het zelfde laken een pak: het voldoet ruimschoots aan de reislust van de makers, en aan de kennelijke meesnotterbehoefte van de kijkers. Ik wil mijn echtgenoot niet ergeren door een ander programma op te zetten, want dan wordt ze wakker... dus dan ga ik even wat anders doen. Bijvoorbeeld een blokje om lopen.

Maar als het zo doorgaat met die snotterprogrammas: “DNA onbekend”, “Het Familiediner”, in mindere mate “Boer zoekt vrouw” etc. dan loop ik de kans dat ik de hele nacht buitenshuis moet rondwandelen...

Ons voedsel

Alweer voedselschandalen! Er blijkt onvoldoende controle te zijn op voedingsmiddelen. Het is gewoon ongelooflijk wat ze allemaal uitvreten!

In Ierland was ik enkele malen bij een B&B in een kleine plaats in Connemara. Connemara is een dun bevolkt gebied met veel kleine dorpjes. Van de B&B mevrouw hoorde ik dat de plaatselijke slager, die al meer dan 30 jaar zijn produkten in de buurt leverde, woedend was omdat hij ineens aan allerlei overheidsregels moest gaan voldoen. Dat kostte hem veel geld en de woede van deze ambachtsman gold vooral ook de gedachte dat hij zat te sjoemelen. “Al die 30 jaar is er nog nooit iemand gestorven door het eten van mijn waren!”.

Ik vind dat ook logisch: in een kleine gemeenschap kent iedereen elkaar en als je sjoemelt kan je maar beter verhuizen. Ik heb eens ergens gelezen dat als in de middeleeuwen een bakker met het brood rommelde (gips of zaagsel bijmengen of zo iets) de bakker als straf door de stad werd gevoerd met een bord om zijn nek. Op dat bord stond het vergrijp beschreven. Zo kon de hele stad de man zien, met als resultaat: de bakker keek wel heilig uit voordat hij weer rommelde, dus het doel van de straf werd bereikt; of de bakker verhuisde naar elders; of de klanten gingen naar een andere bakker. Conclusie: bij de kleine zelfstandige werkt sjoemelen niet.

Hoe anders is het bij de tegenwoordige grootschalige voedselindustrie! Juist door de grootschaligheid weet niemand weer wie aansprakelijk is. Ja, de directeur, maar die roept meteen “Dat alle processen haarfijn zijn vastgelegd en voldoen aan de hoogste eisen en richtlijnen van Europa... etc.” Voor de rest mag er niemand meekijken. Klokkenluiders worden effectief geloosd. Grote industriën hebben juristen die precies de truukjes weten van wat nog net door de beugel kan. Juist door de groot-industrie is de overheids controle noodzakelijk geworden. Sterker: ik denk dat de industrie de controle zelf heeft verzonnen om met de regels de kleine concurrent om zeep te helpen. Ik vind het vreemd dat de mensen alles wat groot is meer vertrouwen dan de kleintjes; dat heeft de voedselindustrie dan ook met slimme propaganda (doen alsof alle werk door gesteriliseerde verchroomde machines wordt gedaan) veroorzaakt.

Ik heb de indruk dat er de laatste jaren heel wat meer waardering is voor de ambachtsman. Ik hoop dat men diens produkt nog kan betalen, maar vrees van niet. Ik heb ook de indruk dat met de kritische programma’s op de TV de middeleeuwen weer een klein beetje terug zijn. Of het zal helpen betwijfel ik.

Zeden

Ik las in een Haags buurtkrantje een bericht over illegale woningverhuur en prostitutie. Wat blijkt: in Den Haag heeft de politie een afdeling “Commerciële zeden”. Nu was ik er van overtuigd dat er een zedenpolitie bestond dus was ik verbaasd en ook geamuseerd door de naam van die afdeling. Want ik vroeg me direct af: zou er ook een afdeling “Niet-commerciële zeden” bestaan? Die bijvoorbeeld achter de potloodventers aan gaat? Die venters hebben zo ver ik weet geen financieel belang bij hun uitingen. Ook de ontmoetingsplaatsen die door homoseksuelen worden bezocht gelden (weer voor zover ik weet) niet als plaats voor commerciële activiteiten.

Nog grappiger wordt het als je de betekenis van het woord “zeden” eens opzoekt: volgens de site encyclo is dat: “totaal aan handelingen en opvattingen die iedereen in een gemeenschap fatsoenlijk en goed vindt”. In dat licht bekeken kan de afdeling “Commerciële zeden” wel achter iedere winkelier aan gaan! Slagers met al dat enge blote vlees dat ze verkopen en zelfs in de etalage leggen en niet te vergeten hun leverworst uit het gezegde “Wie leverworst eet of een weduwvrouw trouwt...”; poeliers met uitgestalde blote kippen en konijnen, bakkers die het bruin bakken met stokbroden; groentewinkels met al die kisten vol pruimen, komkommers en winterpenen... de winkels van Christine LeDuc zijn er niets bij!

Wie o wie zou de naam van die afdeling hebben verzonnen? Die verdient een aanmoedigingsprijs om een carriëre als cabaretier op te bouwen!

De Toon!

Tja, dat hoor je tegenwoordig vaker: dat men klaagt over de toon van een debat, of over de toon waarop iemand een mening geeft. Jammer genoeg is mij niet duidelijk wat men precies met “de toon” – ook schriftelijk gebruikt - bedoelt.

Er is een uitdrukking “De toon maakt de muziek”: die houdt volgens mij in dat er veel mogelijkheden tot woordkeus zijn; sommige keuzes brengen de boodschap vriendelijker of juist assertiever over dan andere. Vermoedelijk bedoelt die uitdrukking eigenlijk dat wat “register” wordt genoemd. Voorbeeld: in een koffietent vol bouwvakkers zal men wellicht bij een onenigheid “Hou je kankerbek” kunnen vernemen. (U merkt, ik houd het mild; in Amsterdam zal je het niet horen want daar schelden ze niet met ziekten, zo vertelde een Amsterdamse mij). Die uitdrukking zal je in een gezelschap van astronomen vermoedelijk niet snel kunnen beluisteren. Die gebruiken een ander register. Of toon. Misschien zeggen die: “Kunt u alstublieft even uw mond houden”.

Maar nog steeds begrijp ik het gezeur over de toon niet. Je leest het in webdiscussies, je hoort het bij politici. De manier of toon waarop je iets zegt, vertelt iets over je: klank en uitspraak vertellen wat over je achtergrond: Twentse tongval, Gooise R, Leids gebrauw; laten horen of je een rotbui hebt of juist een goed humeur hebt, enzovoort. Als iemand zegt: “Vanavond haal ik babi pangan bij de Chinees, lekker makkelijk” dan kan die dat uitschreeuwen als die de pest in heeft, mompelen als die doodmoe is; het op zijn Brabants dan wel Gronings uitspreken, maar de inhoud blijft “vanavond lekker makkelijk babi pangan”

Ik ga er van uit dat de inhoud van een mededeling het enige belangrijke is. Dat wordt waarschijnlijk veroorzaakt doordat ik uit de techniek kom. Je kan tegen een kapotte auto of TV in alle toonaarden vloeken en tieren zoveel je wilt, maar je zal iets aan de inhoud moeten sleutelen om ze weer tot leven te brengen. En voorzichtig werken. Misschien krijg je dan zelfs vuile handen!

Zouden politici over de toon zeuren - of juist de toon zetten - om de aandacht van de inhoud af te leiden? Het lijkt er wel op. Als je op internet sommige reacties op het nieuws leest dan is het zelden inhoudelijk. Er wordt naar de toon geluisterd. Wilders, Pechtold, Buma, ach, al die gasten met training in retoriek en begeleiding door spindokters maken er gebruik van. En de Nederlander stinkt er in. De enige hedendaagse politicus die ik tot nu toe als naturel ervaar is Emile Roemer. Misschien word ik toch op buitengewoon slimme wijze misleid...

Papiergeld

<quote: het parool 14 sept 2013>
Uit onderzoek blijkt dat Amsterdammers onvoldoende gebruikmaken van de ondergrondse papierbakken. Een derde van al het restafval bestaat nog altijd uit papier.
En dat is echt zonde, zegt een woordvoerder van stadsdeel Noord. 'Want papier levert geld op, maar alleen als het apart wordt opgehaald.'
<unquote>

Wel verdorie, das waar ook: papier levert geld op! Maar voor wie eigenlijk? We betalen al een soort belasting om het afhalen van huisvuil te bekostigen. Nu moeten we het ook nog scheiden om de gemeente een extra voordeeltje te gunnen.

Ineens moest ik aan mijn ouders denken. Ze woonden 4-hoog in een flat. Het is ongeveer 1958.
Net als veel andere buurtbewoners bewaarden ze het groenteafval, zoals aardappelschillen, want die werden afgehaald door de schillenboer. Het was waardevol afval dat als veevoer werd gebruikt.
Oude kranten werden afgehaald door padvinders: die leverden het papier in bij een lompenhandelaar en kregen daar geld voor. Ik geloof 6 cent per kilo. Veel papier werd daarom bewaard.
Op lagere scholen was schoolmelk: de flessendoppen werden verzameld in een grote container want dat materiaal bracht geld op. Afhankelijk van het soort school ging het naar de missie of naar een goed doel.
Ook kwam er af en toe een oud-ijzer boer door de straat. Ook oud ijzer (en andere metalen zoals koper en lood) was (en is!) geld waard.

Het overige afval ging in de zware metalen vuilnisbak, die eigenlijk asbak werd genoemd. Er ging voornamelijk as uit de kolenkachel in. Veel ander afval was er niet: bijna geen enkel produkt was in plastic verpakt; melk kwam in flessen of werd los verkocht als je een kan meebracht. Dranken in blikjes zag je ook niet.

Wat ik vermoed: mensen zullen het helemaal niet erg vinden om afval te scheiden als ze zouden weten dat iemand er geld voor zou krijgen. Na afloop van het Haagsche parkpop kunnen jongeren helpen de rommel in het Zuiderpark op te ruimen: elke volle zak levert een tegoedbon op.

Als de Amsterdammers betaald zouden worden voor het oud papier zullen ze vast ook wel aan het verzamelen gaan. Als kinderen wat zakgeld kunnen verdienen met inleveren van blikjes zullen ze die vast wel gaan verzamelen: op het strand verzamelen kinderen al weggegooide flesjes om statiegeld te kunnen innen.

Ik heb het volgende idee om Nederland schoner te maken: laat de gemeente gewoon betalen voor het scheiden van afval. Dat kan bekostigd worden uit de al betaalde belasting, die gebaseerd zal zijn op ongescheiden afval. Wedden dat het helpt?

Kamp’s lulkoek

Vanmorgen op BNR een kort interview met de minister van economische zaken. Henk Kamp dus. Hij had een bijzonder fraaie verklaring waarom het zo slecht ging met het vertrouwen van de burger. Hij vertelde dat dit komt omdat de huizenprijzen in het verleden altijd stegen, waardoor de mensen vroeger hun huis met winst konden verkopen. Die winst werd dan verzilverd, en zo werd iedereen rijker. Hoe haalt deze economische mesjoggene fruitcake het in zijn hoofd?

Je kan aan deze redenering merken dat de man uit Twente komt: de Wierdense revue had ooit een conference waarin het volgende gesprekje voorkomt: “Wat is die benzine toch duur hè Graats?” antwoord: “Valt wel mee Dika, ik tank toch altied veur een tientie”. Het was humor in de stijl van Herman Finkers, maar heer Kamp heeft het kennelijk als diepe waarheid beschouwd.

Want ten eerste: als je het huis had verkocht en de winst was verzilverd dan moest je toch weer ergens wonen. Wat bleek: alle huizen waren duurder geworden dus de winst ging gewoon weer teniet door het duurdere nieuwe huis. Verzilveren kon alleen als je een goedkoper huis kocht, of als je emigreerde naar een land waar de gulden veel meer waard was, bijvoorbeeld Hongarije.
Ten tweede: de huizenprijzen zakten in de jaren 80 ook, niks nieuws onder de zon dus; het was een goede tijd om te kopen. Dat is nu misschien ook het geval, hoewel de banken veel terughoudender zijn en je dus net als vroeger een redelijk percentage eigen geld moet hebben. Dat hebben de mensen niet meer!

Die louche VVD-er wil dus niet erkennen (of hij is er inderdaad gewoon te stom voor) dat de banken veel te hoge hypotheken verstrekten aan mensen die maar een klein ongelukje, zoals werkloosheid, hoefden te hebben om niet meer aan de verplichtingen te kunnen voldoen.
Verder was de werkloosheidsuitkering vroeger veel beter (hoger en langduriger), zodat er een financieel vangnet was en je daardoor die periode beter kon  overbruggen. De WW voorziening is met medewerking van diezelfde VVD uitgekleed, zodat de gevolgen nu veel eerder merkbaar worden.

Als dit type econoom vroeger bij de belastingdienst werkte kan ik me levendig voorstellen dat de staatsschuld zo is opgelopen. Marijnissen, met wie Kamp in de klas heeft gezeten, heeft tijdens de les waarschijnlijk beter opgelet. Vreemd, dat als het er op aan komt, men toch liever op de partij van Kamp stemt. Het leven is vol raadsels.

Koningdag

Het is vandaag de alom bekende derde dinsdag. Den Haag is al bijna ontoegankelijk geworden door allerlei werkzaamheden aan bruggen, wegen en rioleringen, en gelet op de afzettingen in verband met de veiligheid van de gouden koets kan je vandaag vermoedelijk beter niet naar die verder best aardige stad gaan. Alleen een voetganger kan zich nog met behulp van de ellebogen een weg banen.

Stel je voor dat er massaal waxinelichten gegooid gaan worden! Die zijn bijna overal in de stad voor een prikje te koop, dus als je de impuls krijgt, dan kan je hoe dan ook terecht bij vestigingen van Blokker, Xenos, Kruidvat, AH, Trekpleister enzovoort. Misschien wordt er wel gefouilleerd op waxinelichtjes, het kan zomaar met die verscherpte handhaving! Wie weet zijn de lichtjes al preventief uit de schappen verwijderd, dat zou me niks verbazen.

Stel je voor dat het een Dolle Dinsdag gaat worden. 5 september 1944 was een teleurstelling: men verwachtte spoedige bevrijding maar die kwam zoals bekend pas in 1945. Gelukkig is de gemiddelde Nederlander al ruimschoots voorbereid op de komende teleurstelling. Bevrijding van de huidige regering zit er voorlopig niet in. Dus erg dol zal het waarschijnlijk niet worden.

Maar wat ik wilde zeggen: ondanks dat Willem Alexander koning is geworden “bij de gratie gods” (op God kan je kennelijk  niet vertrouwen, anders had die een ander voorgedragen. Maar ja, Gods wegen zijn ondoorgrondelijk dus er zou een hoger plan achter kunnen zitten.) vertik ik het om Maxima “koningin” te noemen.
Terloopse opmerking: zou de vorige zin te lang zijn?

Emma, Wilhelmina, Juliana, Beatrix: die waren koningin, en hun echtgenoten waren prins. En de prins zat niet naast haar tijdens de troonrede. Maxima is voor mij dus een prinses. Al heeft de koning nog zo vaak in haar gezeten, het blijft een prinses. Al zou ze tien keer zo slim als de koning zijn, prinses is ze. Al zou ze de mooiste vrouw op aarde zijn: prinses blijft ze. Ik heb gezegd. How. Ugh. Basta!