Waxinelichthouder gooien

Nou nou nou, dat is met wat met dat mediapark. Daar kan je gewoon met een neppistool de boel platgooien. Welaan, ik heb bij enkele zeer grote bedrijven gewerkt, maar daar kom je echt niet op die manier binnen. Ach ja, die bedrijven waren wel groter dan onze Hilversumse omroep.

Maar nu ben ik erg nieuwsgierig naar de straf die uitgedeeld gaat worden aan dat jonge gekkie. Een waxinelichthouder naar de Gouden Koets gooien kost je al gauw een paar jaar van je leven. Die koets staat trouwens vol afbeeldingen van het slavernijverleden, dus het wordt tijd dat Quinsy maar weer eens in actie komt, voor je het weet is het weer september.
De TV platgooien zal dan toch wel levenslang moeten opleveren. Nog afgezien van de geboortegolf die we kunnen verwachten omdat mensen vervangende bezigheden gaan zoeken als de TV op pauze staat.

We zullen zien. Zeker is wel dat de komende weken dit gebeuren het nieuws zal bepalen. Hoewel, die Grieken zijn ook wel leuk bezig... “alles komt terug, met rente” of iets dergelijks.

Ashraf’s vader

Tja, daar zat die vader voor de NPO camera zijn droevige verhaal uit de doeken te doen, over zijn geradicaliseerde zoon die niet meer onder de levenden is.
Hij had de hulpdiensten ingelicht over de zoon die aan het radicaliseren was, maar die deden naar zeggen van die vader niets met diens informatie. Hoe afschuwelijk het voor die vader en trouwens het hele gezin ook is, ik ontkwam niet aan de gedachte dat de man op een indirecte manier de Nederlandse overheid de schuld aan het geven was. Hij leek het slachtoffer van de overheid.
Geen moment stak de man zijn hand in eigen boezem om te overwegen dat hij wellicht tekort was geschoten in de opvoeding. Dat hij misschien, als vroom moslim, ongewild een voedingsbodem had gelegd voor het gedrag van zijn zoon...
Als vanzelf gingen mijn gedachten naar de volgende gezegdes: “Zoals de ouden zongen, piepen de jongen”; “De appel valt niet ver van de stam”; “Zo vader, zo zoon”: ik vermoed dat dit gezegdes zijn die  elke aardbewoner bekend moeten voorkomen. Geen rook zonder vuur, trouwens.

Charlie Nekschot

NPO1, 9 januari 2015, 00:29, premier Rutte spreekt het bijeengekomen volk toe:
“Wij laten ons onze vrijheid niet afpakken!”

citaat uit mijn boekenkast:

13 mei 2008 werd, onder verantwoordelijkheid van minister van justitie Ernst Hirsch Ballin (CDA), de grootste aanslag op de Vrijheid van Meningsuiting gepleegd in de naoorlogse geschiedenis van Nederland.
Door cartoonist Gregorius N., die o.a. ideologie en religie tot mikpunt van spot heeft gemaakt, in de cel te gooien, is het voor iedereen duidelijk geworden dat gezaghebbers die de mond vol hebben van ‘verantwoordelijkheid’ en ‘respect” er in werkelijkheid gevaarlijke ideeën op na houden.

einde citaat.

Gregorius maakte cartoons die vergelijkbaar zijn met het werk in Charlie Hebdo.
Mogelijk is het boekje “De zaak Gregorius N.” nog verkrijgbaar; zoek ISBN-90-815168-1-5. Uitgave 2010, door HJ Artproductions te Lisse. Ik heb het destijds besteld via de site van Gregorius (die site is al enkele jaren uit de lucht).

Moet ik nu echt geloven dat onze krampachtig politiek correcte gezagsdragers voortaan, in plaats van lieden met lange tenen, onze cartoonisten gaan beschermen, en dat ze ook de miereneukerige werkzaamheden van het meldpunt discriminatie beter in de gaten zullen houden?

O ja: nog Gelukkig Nieuwjaar.

Onno

Ach, wat is dat nu toch zuur voor Onno Hoes, die zijn ontslag als burgemeester heeft genomen. Maar hij laat het er niet bij zitten, want zijn privé leven heeft niks met zijn werk te maken. Maar een burgemeester beschouw ik als ambtenaar.

Het relletje bracht mijn herinnering terug naar de tijd, omstreeks 1970, dat mijn echtgenote bij de Nederlandse Onderwijs Film ging werken. Dat instituut verhuurde films aan scholen. Ik herinner me dat de films tijdens de biologielessen bijna altijd vastliepen; ik vermoed dat het aan de projector lag, of aan de technische onkunde van de lerares, maar hoe dan ook, de films waren beschadigd en moesten gerepareerd worden. Dat repareren was het werk wat ze moest doen.

Haar arbeidsovereenkomst was volmaakt duidelijk: ze moest een onbesproken leven leiden, het statuur van de destijds nog onkreukbare ambtenaar niet in diskrediet brengen, volgens mij mocht ze ook geen café bezoeken, zelfs niet voor koffie. Voornamelijk herinner ik me dat ik de voorwaarden totaal uit de tijd en belachelijk vond. Ach, als je in een kantoorgebouwtje films repareert dan sta je hoe dan ook niet echt in de publieke belangstelling.

Maar als je burgemeester van een redelijk grote stad bent lijkt het me dat je wel op je klompen kan aanvoelen dat je gedrag in de media komt. Ik ben benieuwd wat er in zijn arbeidsovereenkomst staat. Ik vermoed dat er zeker in staat dat je 24 uur per dag burgemeester bent. Zou er met Onno nog iets anders aan de hand zijn, iets wat beter verzwegen kan worden? Ik kan me niet herinneren dat toen Pim Fortuijn voortdurend in de media te zien was, iemand zich stoorde aan zijn liefdesleven. Ik begin een complot rondom Onno te vermoeden...

OV-Chipkaart ellende: lijdensweg

Helaas moest ik een persoonlijke OV-Chipkaart beëindigen omdat de eigenaar van die kaart is overleden. Er stond nog een vrij groot bedrag op die kaart, dat willen de erven natuurlijk wel terug hebben. Nou, dat is fijn hoor. Ze hebben het wanprodukt echt heel ingewikkeld gemaakt! Betalen kan je overal, dat hebben ze toch zo ongelooflijk ontzettend makkelijk gemaakt, maar als je wat terug wilt hebben dan blijk je ineens te communiceren met een oester.

Gelukkig kan ik redelijk omgaan met internet, dus ik ga eerst maar eens op de OV-Chipsite kijken. Wat blijkt? Je moet alvorens je het geld kan terugvragen eerst zelf de produkten van de OV-Chipkaart verwijderen. Lekker handig hè? In dit geval was het een kortingsabonnement en reizen op saldo van NS. Ik bel NS en het is geregeld, de produkten zijn gestopt.

Omdat alles tegenwoordig elektronisch en supersnel gaat, en ik die dag toch in de buurt van het station was (ik woon in een grote stad met veel voorzieningen), ga ik er even langs om de boel af te handelen. Reactie aan het loket: “Oh, het is pas twee uur geleden doorgegeven; u kunt beter een dag of twee wachten want er zijn allerlei administratieve handelingen aan verbonden; u krijgt er schriftelijk bericht over” “U moet dan een produkt ophalen bijvoorbeeld bij de AH automaat, dan wordt het produkt verwijderd” (lekker duidelijk hè?) “Waarom staat er dan niet in koeienletters op de site vermeld dat je twee dagen moet wachten???” Dat weet de loketjuf natuurlijk ook niet. Na ongeveer 10 dagen wachten, u raadt het al: geen bericht.

Weer twee dagen later sta ik aan het andere loket van hetzelfde NS station. “U kunt dit niet aan het loket regelen; u moet een speciaal formulier invullen en met de chipkaart er op geplakt naar het OV-Chip kantoor zenden.” “O, dan ben ik dus meteen het bewijsmateriaal kwijt, mooi is dat!” “Nee hoor, ik maak een uitdraai van de kaartinhoud, dat is uw bewijs, en hier heeft u een formulier”. Voor de zekerheid probeer ik op de gok bij de AH een produkt op te halen met die chipkaart, maar er is niks om op te halen. Ondertussen nog steeds geen bericht van NS.

Ik ga maar eens met NS bellen. “Ja hoor, de produkten zijn gestopt; heeft u geen e-mail ontvangen?” Nee, geen e-mail en ook geen snailmail brief. De eigenaar van die kaart had ook geen mailadres, dus “e-mail onmogelijk” hadden ze wel kunnen weten. “Als het om een overlijden gaat kunt u gewoon met dat speciale formulier de chipkaart verzenden hoor, niks aan de hand, u krijgt een brief met de afrekening”. Ik heb nu twee keer een NS station bezocht en vier keer gebeld.

Overigens als je de OV-chip desk belt, kost dat een Euro per gesprek plus de normale belkosten. De tweede keer dat ik die toko belde werd ik na een keuzemenu in de wacht gezet, en na enige tijd werd de verbinding “probeert u het later nog eens” automatisch verbroken omdat de wachttijd te lang zou worden. Zo, daar gaat de Euro! Dat is makkelijk cashen! Het geld stroomt binnen bij die gasten!

Ik heb die chipkaart dan maar verzonden, en ik vertrouw de zaak nog niet voor een halve cent. Voorlopig vind ik het een schandalige werkwijze. Je gaat met legitimaties en bewijs van overlijden naar een NS-OV-chiploket en in plaats van de boel af te handelen word je van hot naar her gestuurd. Als het nog goed komt (wat ik na het voorgaande sterk betwijfel) laat ik het weten.

update 02 december: van OV-chip een nette brief ontvangen; het bedrag wordt overgemaakt en men controleert voor de zekerheid of er nog andere kaarten op die naam zijn geregistreerd.

OV-Chipkaart ellende: vervolg

Ik keek eens op de consumentenbond site om te zien hoe het met hun OV-Chipkaart ellende meldpunt ging. Het onderzoek betrof alleen de NS treinkaartjes. Ze hebben het afgerond en het meldpunt is gesloten, maar er verbaasde me iets: vrijwel niemand vroeg zich af waarom die incheck-apparaten niet gewoon in de trein staan. Wel heel veel klachten over onvindbare palen op de perrons. Of dat men ongewild een verkeerde incheckpaal gebruikt. Of dat men onderweg vreselijk veel keren moet in- en uitchecken. Dus bij deze:

Ik begrijp niet waarom de incheckapparaten niet gewoon in de trein zitten. Net als in de bus en de tram. De techniek is geen probleem; in de meeste bussen zitten 5 checkapparaten; in de trams in “mijn” stad minstens 8. Dus apparaten in de trein plaatsen moet probleemloos kunnen. Dat zal de reiziger vermoedelijk een stukje ergernis besparen.

* Makkelijk: instappen, inchecken en uitchecken in de trein. Als het druk is kan je rustig even wachten tot het rustiger is en alsnog inchecken.
* Makkelijk: Bij overstap naar een andere vervoerder is er geen vertraging met gezoek op perrons naar incheckpalen van andere vervoerders; ook weer  gewoon in de trein in- en uitchecken. Je vergissen met de paal van een andere vervoerder is dan niet meer mogelijk.
* Vooraf op je kaartje moeten kiezen of je eerste of tweede klas wil reizen is ook onzin: Check je in op een eerste klas rijtuig: dan moet je ook weer in dat rijtuig uitchecken; het tarief wordt vanzelf verrekend.
* Heb je een kortingskaart en reis je voor 09:00 uur? Dan ga je voor negenen zonder korting reizen; na 09:00 uur tijden de treinreis uitchecken en weer inchecken zodat je daarna met korting in dezelfde trein verder reist.

Het hele checkgedoe met een dagkaart of jaarabonnement is vanuit de gebruiker gezien natuurlijk helemaal te gek voor woorden. Zeker als je dan ook nog een boete krijgt bij vergeten te checken! Maar dat checken is bedoeld om de kosten over de diverse vervoerders te kunnen verdelen: lang leve de onvolprezen privatisering!
De zogenaamd onrendabele lijnen die waren uitbesteed bestaan nog steeds, dus ze renderen kennelijk nu wel. Zou de NS misschien gewoon niet efficiënt werken? Maar dat is weer een ander verhaal.

Het gedoe met poortjes is verzonnen om personen die niets op het station te zoeken hebben te weren. Dat slaat natuurlijk nergens op: zakkenrollers zullen gewoon een chipkaart nemen, inchecken en binnen de gestelde tijd uitchecken; het zogenaamde “afhalerskaartje” (vergelijkbaar met het perronkaartje uit de jaren ’50) is dan gratis. Dus die hekjes dienen absoluut geen enkel doel. Volmaakt nutteloze dingen die ook nog lastig zijn als je er met de nodige bagage langs moet. Zwartrijders vallen gewoon door de mand bij controle in de trein.

Simpel gezegd: het NS systeem met inchecken op de perrons of bij de ingang van een station is verzonnen door een levensgevaarlijke idioot. En degenen die het met dat idee eens waren zijn nog grotere idioten!

Papieren kaartjes zijn natuurlijk veel beter: de betaling is gedaan; het bewijs is het kaartje dat -in tegenstelling tot elektronica- niet stuk kan gaan. Ook zijn er geen voorschotten nodig waarmee je alleen TransLink spekt. Respect voor de TransLink zakkenvullende slimmeriken!

Leenstelsel

Ewald Engelen is blij met het leenstelsel. De studenten niet.

Dhr. Engelen denkt dat met een leenstelsel de mensen wel uitkijken voordat ze veel geld gaan lenen voor een dure studie. Ik denk helaas dat hij daarin gelijk heeft. Helaas betekent dat ook dat briljante studiehoofden die uit een financieel minder bedeeld gezin komen geen studie zullen beginnen. Dat is jammer, want als het potentieel er is maar het geld ontbreekt dan lopen we vermoedelijk een aantal goede wetenschappers mis.

Ouders die geld te veel hebben zullen er geen probleem mee hebben dat hun kroost nooit de bul haalt, maar op de universiteit veel vriendjes maken waar ze dan later weer voordeel van kunnen hebben. Netwerken, zo noemen we die hedendaagse vriendjespolitiek. Een “Business School” lijkt me bij uitstek geschikt voor die jongeren die later toch over de riante erfenis beschikken.
“Kennissen is Macht” die tegeltjesspreuk had ik vroeger op mijn bureau staan...

Wanneer zullen de universiteiten, of eigenlijk: alle onderwijsinstellingen, eens gaan kijken naar de kwaliteiten van de leerling? Gewoon een streng toelatingsexamen. Wat kan daar nu voor bezwaar tegen zijn? Over de betaling van de studie zullen we het dan heus wel eens kunnen worden!

Toelatingsexamen: ik doe eens een heel grove berekening.

Stel, in Nederland wonen 17 miljoen mensen met een levensverwachting van 75 jaar, en van elke leeftijd is eenzelfde aantal mensen aanwezig. Dan zijn er van elke leeftijd, afgerond, 17.000.000 / 75 = 227.000 mensen. Ik stel dat daarvan 3% een denkraam heeft dat in staat is een universitaire studie af te ronden: dat zijn er 6810. Ik stel de duur van een universitaire studie op 5 jaar. Dat zou betekenen dat er elk studiejaar in totaal 34.050 studenten aan de studie bezig zijn.

Wat leert de Vereniging van Universiteiten, de VSNU, ons op internet? Er zijn in totaal ruim 240.000 studenten ingeschreven. Eerstejaars t/m eindejaars. Als ik de studieduur weer op 5 jaar stel, zijn er dus elk studiejaar 48.000 studenten aan het studeren. Dat is 1,4 keer zo veel als mijn schatting: 13.950 meer.
Op een downloadbare spreadsheet van de VSNU kan je zien dat er 33.812 bachelors zijn geslaagd... dat zit wel erg dicht bij mijn schatting van 34050 “geschikte” studenten. Wat een ballast aan onkosten om mijn geschatte 13.950 die het niet halen mee te laten lopen!

Vandaar dus mijn conclusie dat een beter toelatingsbeleid heel wat kan besparen. Dan is wellicht dat leenstelsel niet meer nodig. Ik verneem bijzonder graag wat er verkeerd kan zijn aan mijn voorgaande rekenarij !

Media! Oorlog!

Verdorie! Het lijkt wel of staatssecretaris Dekker eindelijk mijn blog heeft gelezen! Lees mijn:

de Nederlandse omroep en dan ook nog:
omroep bezuiniging

Zou ik hem nu moeten benaderen omdat hij plagiaat pleegt?
Toch maar oppassen, want een mogelijke consequentie van zijn idee is dat we nu opgezadeld gaan worden met nog meer verkapte partijpropaganda. Maar alles lijkt me beter dan de huidige situatie.

En Kamp lult maar door!

De financiële onbenul Kamp, die ons mooie Nederland al minstens 100.000.000 Euri heeft gekost, wil kennelijk een Europees baantje hebben. Dus gaat hij nu proberen of hij 5.000.000.000 in het afvoerputje kan bezemen. Als hem dat lukt, dan heeft hij wel getoond geschikt te zijn voor Europa. U weet wel, dat Europa van die rechte komkommers en van die stofzuigers met beperkt vermogen (zodat je langer moet stofzuigen en het energiebesparende effect nihil is).

Het 50-voudige van een eerdere misser weggooien, het blijft toch ook een verfijnde vorm van kunst. Waaraan gaat hij die vijf miljard weggooien spenderen? Aan windmolens. Deskundigen van diverse pluimage hebben Kamp al voorgerekend dat het alleen maar geld gaat kosten en niks gaat opleveren, maar ik vermoed dat onze voormalige belastingman dat gewoon niet begrijpt en in zijn onbenulligheid denkt dat hij slimmer is dan al die anderen. Het blijft immers een VVD-er met Havo en een bedrijfscursus (Overigens is dat een hoopvolle gedachte voor jongeren met politieke ambitie).

ik herhaal een stukje recente geschiedenis:

...opheldering vragen aan minister Kamp (Economische Zaken) over een in mei ingestort huis in Bedum, midden in het gaswinningsgebied in Groningen. Na vier maanden onzekerheid zitten de bewoners, de heer en mevrouw Meulema, financieel en emotioneel compleet aan de grond, vertellen ze vandaag in NRC Handelsblad. In juni beloofde Kamp “binnen een maand duidelijkheid” over de oorzaken van de instorting en de toekomst van de woning. Maar die duidelijkheid heeft de familie nog altijd niet...

Wat ik in een eerder blogje al uitsprak, namelijk mijn vermoeden dat het wel “eigen schuld” van de Meulemaatjes zal gaan worden, lijkt ivm (bouwkundig?) onafhankelijk(??) onderzoek waarheid te worden:

...In juni kondigde de gemeente Bedum aan onafhankelijk onderzoek te laten doen naar de instorting. Hierdoor moet duidelijk worden of de schuur is ingestort door stormschade, door achterstallig onderhoud of door de aardbevingen. Beloofd werd om de resultaten snel te leveren maar nu een paar maanden later is er nog niets bekend gemaakt...
Ja, dat haalt je de koekoek! Moet ik echt geloven dat een onderzoeksbureau(tje?) doodleuk gaat zeggen dat de NAM de schuldige is? Ze kijken wel lekker uit. Als ze dat doen kunnen ze zich net zo goed meteen bij UWV inschrijven.

Ach, waarom zou je ook geld wegsmijten aan een Gronings boerderijtje en een leeggeroofd huisje... meer dan 200.000 kan dat niet kosten, dus dat zet geen zoden aan de dijk. Het is gewoon heel veel minder dan honderd miljoen! Aan kruimelwerk beginnen we natuurlijk niet.

Beste lezer(s?) google eens “meulema bedum”. Het zou natuurlijk kunnen dat de familie Meulema van de situatie rond de Groningse aardbevingen wil profiteren, maar dat zou toch na al die maanden allang bekeken kunnen zijn. O ja, nu u toch bezig bent, google ook eens “windmolens kamp”.

Stemmen & Sterren

30 augustus bezocht ik het Belgische evenement “Stemmen onder de Sterren” (Nuit des Chœrs). Dat werd dit jaar gehouden in de imposante overblijfselen van de Abdij van Villers-La-Ville. Zes podia met zeer uiteenlopende programmering in een indrukwekkende sfeervolle omgeving. Op elk podium wordt een aantal malen het zelfde programma gebracht.
Het is een avondlijk wandelgebeuren (van 18:30 tot ongeveer 24:00); als je wilt zitten kan je een klapstoeltje huren; als het regent, een plu. Mocht u er ooit heen willen: maak dan vooral gebruik van een navigatiedinges, want met een kaart is het vinden van de locatie huilen met de lamp scheef. Ook aan te raden: neem een B&B, dan hoef je niet in het holst van de nacht terug naar Nederland te rijden.

Wat me opviel: het is een openlucht gebeuren, maar ondanks dat was het publiek, voornamelijk Belgen, muisstil tijdens de optredens! Ook was het geluid van de podia niet al te overdonderend hard. Verder beviel me de ontspannen en gemoedelijke sfeer, maar eigenlijk ben ik er wel aan gewend dat muzikale gebeurens doorgaans een ontspannen publiek trekken: het Haagsche Parkpop heb ik ooit bezocht toen er bijna 500.000 bezoekers waren, en het was er gemoedelijk.

De muziek was zeker de moeite waard en bijzonder: het zangkoor van het Vreemdelingenlegioen; de zangers van James Brown; een klassiek koor uit Sint Petersburg; The London Quartet met min of meer komische liedjes (een soort barbershop kwartet); de Parijse Sister Act zangers; kortom, een zeer veelzijdig programma!

Maar het heerlijkste vond ik weer die Belgische liefde voor de lekkere dingen van het leven, eten en drinken. Er waren een aantal kraampjes waar Leffe bier werd getapt of geschonken uit fles, het was duidelijk promotie zodat de geserveerde drank optimaal van kwaliteit was. Leffe tripel! Nam je een Leffe bier, dan kon je in een belendend kraampje een gratis kaasplankje halen. Daar was een top bierproever aanwezig, met grote liefde en enthousiasme voor het vak! Van hem leerde ik de combinatie van bijzondere bijpassende kaas waarderen.
Een plakje rozijnenbrood, erop een stukje rauwmelkse kaas uit de Vlaamse kuststreek: neem een klein hapje en meng het in je mond met een klein slokje Leffe tripel. Een sensatie! Ook kreeg ik een recept om kaas gedurende 7 dagen in bier (Leffe dubbel) te marineren, wat ik zeker zal proberen als ik die kaas in Nederland te pakken kan krijgen... in Nederland is kaas van rauwe melk bijna niet meer te koop, het is zo goed als verdwenen door toegenomen kwaliteitseisen, die vermoedelijk door de grootindustrie zijn verzonnen. Rauwe melk is niet gepasteuriseerd, dus bederfelijker. Maar ook veel smakelijker!

Het recept voor die Leffe Dubbel (bruin): Neem een stukje kaas, merk Epoisses Berthaut, doe er gedurende een week elke dag een paar druppels Leffe Dubbel op. Eet het daarna met stokbrood en een slokje Leffe Dubbel. Ik heb het experiment ondertussen gedaan en ik vind het erg lekker, maar let op: niet meer dan een paar druppels bier op die kaas, want de kaas is al een wat vloeibare soort... en laat de biergist met het bier mengen, dat draagt ook bij aan de smaak. Overigens gaat het zonder die knoeierige voorbereiding ook prima.

Maar goed. Zoek het eens op het internet. Ga er eens heen. Natuurlijk het liefst in goed gezelschap, zoals ik het had. Veel plezier!

Struikrovers!

Heel grappig nieuws: ik hoorde van familie uit Ommen dat ’s-nachts hun hortensia’s waren gesnoeid. Het was netjes gebeurd, en ze hoorden van buren dat die bij hun hortensia's precies hetzelfde hadden ontdekt. Nu ging het gerucht dat uit hortensiatakjes een drug gemaakt kon worden. Het leek me een broodje aap  verhaal, maar doordat het vermakelijk was ging ik er niet tegen in.
Het deed me denken aan een practical joke die een oud-collega van me ooit uithaalde: zijn buurman had jonge sierkool in zijn voortuin geplant. Wat gedaan: volwassen grote sierkool gekocht en die ’s-nachts verwisseld met de kleintjes. Buurman natuurlijk stomverbaasd dat die plantjes zo geweldig snel groeiden.

Maar inderdaad: op het wijde net is informatie te vinden over het gegeven dat de hortensia stoffen bevat die een roes kunnen geven. Het zijn cyaanhoudende verbindingen, dus wordt het afgeraden. Ik was verbaasd, want ik vond dat geheimzinnige snoeien eigenlijk erg leuk. Mijn dochter vond het verhaal van de ooievaar, dat door oma werd verteld, ook veel leuker dan het “echte”.

Het stukje van Monty Python, waarin de “Knights who say Nee” om een “shrubbery” vragen komt hiermee wel in een ander licht te staan!

Staying Alive

De EO heeft de 5-delige serie “Zij houden Nederland in leven” uitgezonden. Mooi hoor, een soort hulde aan al die mensen die hard werken in de gezondheidszorg. Maar waarom bekruipt me het gevoel dat het programma eigenlijk een soort afleiden is van de werkelijke toestand? Opdat de kijker denkt “Nou, al die mensen die zo zeuren over de graaiers in de gezondheidszorg zijn inderdaad zuivere zeurpieten, zie maar hoe goed ze alles hebben geregeld in ons mooie landje”.

Kortom: ik had liever dat er een andere titel en inhoud was gekozen, namelijk: “Zij laten Nederland doodvallen” met een indringende focus op alle overhead, graaiende managers en directies, weggegooid geld aan prestigeprojecten, privatiseringen,  bezuinigingen en nodeloos vernietigen van goede geneesmiddelen...

Maar dat durven ze bij de EO vast niet. Trouwens, bij de meeste door overheid gesubsidieerde omroepen zullen ze daar liever hun handen niet aan branden...

Werk voor Quinsy

Het zou inderdaad een goed idee zijn om Quinsy halve Gario in de Sinterklaastijd preventief op te sluiten, voor zijn eigen veiligheid uiteraard. Maar: ik heb een nieuw onderwerp ontdekt waarmee dit halfzachte ei zich kan bezig houden! Een boek waarvan ook ik een uitgave bezit en dat tot het Amerikaanse cultureel erfgoed behoort, .
Het gaat om het boek ”Legends of the old Plantation”. Eerste uitgave 1880. Het zijn kinderverhalen, geschreven door een blanke man, maar: geschreven in het dialect van “Uncle Remus” ofwel het dialect van de zwarte slaven. Dat dialect is even een beetje moeilijk lezen, maar het zijn kostelijke verhalen, over een slim konijn “Brer Rabbit” en andere dieren, zoals “Brer Wolf” en “Brer Fox”.  Maar tja, het geeft de lezer wel de indruk dat negers heel raar praatten. Nog raarder dan Zwarte Piet vroeger! Dat is dan weer rolbevestigend.

Ik denk dat Quinsy het boek maar eens moet bemachtigen, en de zaak aankaarten bij het internationaal gerechtshof. Hij kan het beste pleiten voor een totaal verbod van deze uitgave, want dit kan natuurlijk echt niet. Het is zelfs online te downloaden! Schande! Een prima manier voor Q.G. om  nu zelfs wereldwijd de aandacht op zich te vestigen. Behalve een kinderfeestje verzieken nu ook een kinderboek verbieden. En niet vergeten om mevrouw Verene een kopietje te sturen natuurlijk!

Les in oplichten

Gisteren zag ik weer eens het programma “Opgelicht”. Weer was ik verbaasd door de verwerpelijke doch verbazend handige truuks waarmee zakenmensen belazerd worden, en ook verbaasd omdat mensen nog steeds denken dat een fout persoon een bepaald uiterlijk heeft. Bijvoorbeeld dat oplichters er uitzien als een Roemeens violist, met een deukhoed en een enorm grote zwarte krulsnor. Of als een verkoper van tweedehands autos, met een fluoriserende paarse das, en die ook nog een Haagsch accent heeft. Of als Bul Super en Hiep Hieper.
Hoe dom kan je zijn? Natuurlijk zien oplichters er uit als weinig opvallende mensen, goed maar niet te opvallend gekleed, goed geschoren, pas naar de kapper geweest, vlotte niet al te patserige auto, etc!

Ook was ik bijzonder verbaasd dat ondanks aangiften de overheid er niet in slaagt deze misdadigers en plegers van failissementsfraude op te pakken. Schandelijk vind ik dat. Mensen met een klein bedrijf worden gedupeerd en de kloothommel kan doodgewoon doorgaan met zijn praktijken. Zelfs de belastingdienst vindt het kennelijk niet interessant om achter de misgelopen inkomsten aan te gaan!

Mijn conclusie was, dat het in Nederland kennelijk zeer lucratief is om zwendelaar te worden. Je leven wordt dan wellicht wat chaotisch door het regelmatige verhuizen en het creatief omgaan met leugens, maar het loont wel! En van dat TV-programma kan je het vak leren, dus diegenen die nog twijfelden of oplichter worden wel een goed idee is, zullen wel over die drempel heen stappen.
Net zoals in de tijd van de wijsgerige Kung-Fu vechtfilmpjes voor de jeugd, diezelfde jeugd na het filmpje de Kung-Fu schoppen aan elkaar gingen uitdelen op het schoolplein.

Kamp’s zoveelste gelul

<quote nrc.nl dd 4 sept 2014>

De PvdA gaat opnieuw opheldering vragen aan minister Kamp (Economische Zaken) over een in mei ingestort huis in Bedum, midden in het gaswinningsgebied in Groningen. Na vier maanden onzekerheid zitten de bewoners, de heer en mevrouw Meulema, financieel en emotioneel compleet aan de grond, vertellen ze vandaag in NRC Handelsblad.
In juni beloofde Kamp “binnen een maand duidelijkheid” over de oorzaken van de instorting en de toekomst van de woning. Maar die duidelijkheid heeft de familie nog altijd niet. Niet van gaswinningsbedrijf NAM, verantwoordelijk voor aardbevingsschade, en niet van de gemeente Bedum die het voortouw nam in het onderzoek naar de instorting en in de kwestie bemiddelt.
(...)
Ondanks een spreekverbod zoeken de Groningse heer en mevrouw Meulema nu de publiciteit. Ze hebben vervangende woonruimte gevonden en draaien zelf op voor de kosten.
(...)

<unquote>

Ja, zo zie je de waarde van de beloften van die oud-belastinggriezel Kamp. VVD-er natuurlijk, maar dat had ik al eerder gezegd. Spreekverbod voor de gedupeerden, ja, daar kan je op wachten. Nou, de beloofde duidelijkheid is er wel degelijk: de Groningers zijn gewoon zwaar de lul en kunnen de tyfus krijgen.

Wedden dat die mensen nooit wat gaan krijgen (behalve dus de tyfus)? Ach ja, nu ik  er over nadenk, waarschijnlijk krijgen ze als toetje van de overheid nog een brief waarin ze wordt verweten hun huis niet goed onderhouden te hebben, want dat was natuurlijk, volgens een ijlings geraadpleegde bouwkundige van de gemeente, dermate verwaarloosd dat het ook zonder die gaswinning wel moest instorten. Met een naheffing van de OZB. Het zou me zelfs niet verbazen als ze een rekening krijgen voor de bodemvervuiling die hun ingestorte woning heeft veroorzaakt. En o, ja, ze hadden ze het spreekverbod niet moeten verbreken natuurlijk, want dat maakt een stiekeme schikking in een achterkamertje onmogelijk. Ik hoop dat dit geval door de journalisten gevolgd blijft worden.
De gemeente, de NAM en de verzekeraar gaan natuurlijk net zo lang, zo lang ze maar niet hoeven te betalen,  over de verantwoordelijkheid steggelen tot de gedupeerden onder de groene zoden liggen.

Gek hè, als ik die opgeplakte grijns van Kamp zie wil ik telkens die grijns van die enge rotkop slaan. Bij Rutte en Pechtold heb ik dat verschijnsel ook in lichte mate. Ik moet daar toch eens een zielkundige voor raadplegen. Maar ondertussen: Kamp’s financiële onbenul heeft Nederland al meer dan 100.000.000 Euri gekost. Een werknemer in het bedrijfsleven zouden ze er al voor heel wat minder uitgeflikkerd hebben!